wiadomości

stat

Patroni tramwajów: Marian Seredyński

artykuł historyczny
Marian Seredyński, pedagog, dyrektor polskich szkół w międzywojennym Gdańsku, a także w czasach, gdy miasto było już polskie.
Marian Seredyński, pedagog, dyrektor polskich szkół w międzywojennym Gdańsku, a także w czasach, gdy miasto było już polskie.

W dwudziestym trzecim odcinku naszego cyklu "Patroni gdańskich tramwajów" przedstawiamy sylwetkę Mariana Seredyńskiego. Tydzień temu opisaliśmy Georga Forstera, a za tydzień przedstawimy pioniera komunikacji tramwajowej - Oscara Kupferschmidta.



Gdańska Macierz Szkolna - organizacja, która dbała o zapewnienie dzieciom z terenu Wolnego Miasta Gdańska dostępu do nauki w języku polskim - przywiązywała dużą wagę do rozwoju szkół średnich, by w ten sposób powiększać grono polskiej inteligencji w Wolnym Mieście. Po uruchomieniu, w maju 1922 r., Gimnazjum Polskiego przy dzisiejszej ul. Augustyńskiego, przyszła kolej na szkołę zawodową, kształcącą młodzież w specjalnościach kupieckich. Ogromnie dopomógł w tym hojny dar łódzkiego przemysłowca, Edwarda Heimana-Jareckiego, który za własne pieniądze kupił dawny budynek pruskiego kasyna oficerskiego przy Długich Ogrodach i w 1925 r. ofiarował go Macierzy Szkolnej.

Marian Seredyński jest patronem tramwaju Pesa Swing o numerze bocznym 1043.
Marian Seredyński jest patronem tramwaju Pesa Swing o numerze bocznym 1043. fot. Michał Stąporek/trojmiasto.pl
Polska Szkoła Handlowa, otwarta 13 września 1926 r., była szkołą trzyletnią, której program wzorowano na programach podobnych, niemieckojęzycznych szkół gdańskich. W roku szkolnym 1926/27 miała tylko 26 uczniów, 1927/28 - 77, a w 1928/29 już 90 uczniów. Od 1929 r. w tym samym gmachu zorganizowano pierwszą klasę dwuletniej Wyższej Szkoły Handlowej (do której przyjmowano uczniów po 3 klasach PSH albo po szóstej klasie gimnazjalnej). Wyższa Szkoła Handlowa dawała wykształcenie na poziomie licealnym, a jej absolwenci mieli kwalifikacje do pracy w bankach, przedsiębiorstwach spedycyjnych czy ubezpieczeniowych. Od 1930 r. rozbudowywano gmach szkolny (trwało to aż do 1938 r.), by pomieścić w nim więcej uczniów (przykładowo w roku 1936 w obu Polskich Szkołach Handlowych uczyło się 287 młodych Polaków). Szkoły prowadziły też liczne kursy handlowe dla młodzieży pracującej, kursy stenotypii i wieczorowe kursy społeczne nauk handlowych i języków obcych.

Wycinek z "Gazety Gdańskiej" z 1925 r. z przedrukiem listu dziękczynnego wystosowanego przez zarząd Macierzy Szkolnej w Gdańsku do Edwarda Heimana.
Wycinek z "Gazety Gdańskiej" z 1925 r. z przedrukiem listu dziękczynnego wystosowanego przez zarząd Macierzy Szkolnej w Gdańsku do Edwarda Heimana.
Dyrektorem Polskiej Szkoły Handlowej, a od 1929 obu Polskich Szkół Handlowych, był aż do 1939 r. Marian Seredyński - patron tramwaju Pesa Swing nr 1043. Urodził się w 1890 r. w Siedliskach, pow. Bóbrka (dziś na terenie Ukrainy). W 1908 r. ukończył we Lwowie szkołę realną oraz konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego, w którym uczył się gry na skrzypcach. Przed I wojną światową ukończył studia ekonomiczne, następnie pracował jako nauczyciel w Krajowej Szkole Kupieckiej w Tarnowie. W 1918 r. uczestniczył w rozbrajaniu wojsk zaborców na terenie Galicji. Następnie mieszkał w Krakowie i wykładał w Akademii Handlowej, a w roku akademickim 1925/26 w Akademii Górniczej. W 1926 r., jak już wyżej podano, przybył do Wolnego Miasta Gdańska, by objąć stanowisko dyrektora Polskiej Szkoły Handlowej.


Marian Seredyński dał się poznać jako żarliwy zwolennik umacniania polskości w Gdańsku. Był aktywnym członkiem Macierzy Szkolnej, przewodził też Głównej Radzie Wychowania Obywatelskiego przy Zarządzie Głównym Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku. W 1935 r. został jednym z dwóch zastępców przewodniczącego Zarządu Oddziału Związku Harcerstwa Polskiego, dra Franciszka Kręckiego. Często wygłaszał odczyty, najczęściej na temat sytuacji polskiego szkolnictwa w Wolnym Mieście.

Po wybuchu II wojny światowej uniknął losu swoich kolegów - nauczycieli PSH, których - jak Szczepana Pileckiego - rozstrzelano w Piaśnicy, bądź, jak Władysława Pniewskiego czy Alfa Liczmańskiego, wysłano do niemieckiego obozu koncentracyjnego Stutthof. Okres okupacji spędził głównie w Warszawie. W 1945 r. powrócił na Wybrzeże, lecz ponieważ dawna siedziba Polskich Szkół Handlowych uległa zniszczeniu, powierzono mu stanowisko dyrektora Państwowego Liceum Handlowego w Sopocie, a następnie - Państwowego Liceum Spółdzielczego we Wrzeszczu. Zmarł w 1959 r. i spoczął w alei zasłużonych na cmentarzu Srebrzysko.

Dodaj zdjęcie do artykułu

Opinie (32)

Dodaj opinię

Dodaj opinię

Odpowiedz

Klikając "wyślij", akceptujesz regulamin dodawania opinii.
zamknij

Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. Opinie niezwiązane z tematem artykułu, wulgarne, obraźliwe, naruszające prawo będą usuwane.

- jeżeli uważasz, że dana opinia nie powinna się tu znaleźć, zgłoś ją do moderacji.

kalendarz historyczny

1817 Powstała Królewska Szkoła Nawigacyjna Królewska Szkoła Nawigacyjna powstała w Gdańsku, kształcąca do 1920 r. szyprów i nawigatorów. Od 1826 mieściła się przy ulicy Karpiej.